Haar werkzaamheden bestonden uit de beoordeling van het bestek, schrijven van het draaiboek, begeleiding van de selectie van de aannemers, hulp bij de opbouw en het draaien van nachtdiensten in de proefleiding tijdens de uitvoering van de vier pipingproeven. Daarnaast was zij ook verantwoordelijk voor de afstemming van de monitoring met alle participanten. Goaitske vertelt over haar ervaringen:

“Het pipingmechanisme dat we met de laatste IJkdijk proeven onderzocht hebben, was nog nooit eerder op zo’n grote schaal onderzocht. Wel op kleine en op medium schaalgrootte in de laboratoria van Deltares, maar dat is toch anders. Bijvoorbeeld de uitvoering op grote schaal vergde een heel andere aanpak. Zo moesten we bijvoorbeeld het zandpakket onder vacuüm brengen. Het resultaat van de vier pipingproeven was indrukwekkend. We verwachtten een vervorming van de kruin, maar het bulderende water en het gat dat in de dijk ontstond was enorm. Het meest heb ik tijdens deze proeven geleerd om te kunnen improviseren. Alles was nieuw en je moest echt roeien met de riemen die je had. Het blijft spannend of datgene wat je verwacht ook echt uitkomt. In theorie wisten we al veel, maar in de praktijk en op zulke grote schaal is alles net weer even anders."

“Het leuke aan de pipingproeven vond ik dat we met zoveel partijen aan zo’n groot project werkten. Veel afstemming was nodig, maar dit zorgde wel voor het ‘IJkdijk-gevoel’ dat ontstond. We deden het echt met elkaar samen.

Maar de proeven waren ook dit keer weer niet makkelijk. Zo hadden we te maken met behoorlijk wat tijdsdruk. Pas in juni vorig jaar begonnen we met alle voorbereidingswerkzaamheden en in september moest alles al gereed zijn voor de proeven. Dit hield ook in dat er zelfs in de avonden en in de weekenden behoorlijk doorgewerkt moest worden. De tijdsdruk eiste ook ontzettend veel van de aannemer. Zij moest behoorlijk flexibel zijn en bijvoorbeeld ook in de bouwvakantie doorwerken. Verder vergde de bouw van de faciliteit geen standaard aanpak, maar moest alles geheel op maat worden gemaakt. Gelukkig pakte de aannemer, KWS Leek, dit goed op. In totaal is het hele project maar één week uitgelopen en zijn we binnen het budget gebleven. Hier mogen we best trots een beetje trots op zijn.”

“Wat deze proeven daarnaast nog eens extra lastig maakte, was dat de plaatsing van alle meetapparatuur dit keer iets lastiger was dan bij bijvoorbeeld de macrostabiliteitsproef. Bij de pipingproef hadden we namelijk te maken met een relatief kleiner geschikt oppervlak. Alle participanten gaven de voorkeur hun apparatuur op het grensvlak van klei en zand te plaatsen, aangezien deze locatie het meest interessant voor monitoring was. Omdat we in totaal maar liefst vier proeven deden, konden we echter aan alle wensen voldoen en hoefden we uiteindelijk gelukkig niemand teleur te stellen. Participanten konden het verloop van de proeven goed volgen via een digitaal logboek, het zogenaamde piping dashboard. Via deze site konden zij ook feedback geven. Dankzij dit logboek hoefde niet iedereen steeds bij de proeven aanwezig te zijn. De feedback van de deelnemers zal overigens ook worden gebruikt in de uiteindelijke rapportages."

"De proeven hadden overigens ook internationaal veel bekijks. Wat we in Groningen hebben gedaan en de kennis die uit deze proeven is gekomen, zullen we over de hele wereld, bijvoorbeeld via allerlei congressen en publicaties bekend gaan maken. De IJkdijkproeven zijn echt uniek in de wereld: op zo’n grote schaal proeven doen en hier dan kennis uit mogen halen! Dat de IJkdijkproeven relevant zijn om de veiligheid van Nederland tegen overstromingen te verbeteren, is overduidelijk. Ik ben blij dat ik hieraan een bijdrage heb mogen leveren."